Stemhoogte en je innerlijke holbewoner

28 mei 2020

Nu de blogs over lichaamstaal zijn afgerond, komen we bij de tweede belangrijke factor van presenteren: stemgebruik. Deze blog gaat over één aspect daarvan: stemhoogte.

Laat ik beginnen met een vraag: hebben jullie thuis een hond? Zo ja, naar wie luistert die het best?

Ik durf te wedden dat dat degene is met de laagste stem in het gezin. Waarschijnlijk de vader.

Waarom stel ik deze vraag? Omdat stemhoogte niet alleen voor dieren, maar ook voor mensen nauw verbonden is met autoriteit. Ook hier regeert ons reptielenbrein onze (beoordeling van) communicatie.

Concreet betekent dit, dat we, door toedoen van onze innerlijke holbewoner, waarschijnlijk wat gemakkelijker iets aannemen van iemand met een lage stem dan van iemand met een hoge stem. Diegene heeft dus een klein, evolutionair voordeeltje.

Maar het hoeft geen wedstrijd tussen mensen te zijn: ook op individueel niveau kun je dit principe prima uitbuiten. Je kunt dit doen door in verschillende situaties te oefenen met je hele stembereik. Zoek bijvoorbeeld eens een paar keer bewust de onderkant van je bereik op wanneer je gezag wilt/moet uitstralen. En wil je juist iets gedaan krijgen zonder je autoriteit te gebruiken? Gooi dan eens de bovenkant van je bereik in de strijd: ‘Ach zou je voor mij even…’

Wie dit principe eenmaal (her)kent, kan ermee blijven spelen. En door te spelen zijn of haar stembereik optimaal leren inzetten. Zo komt ook de innerlijke holbewoner van jouw publiek op het juiste moment aan zijn/haar trekken.

Je zult merken dat het werkt en dat je gemakkelijker meer voor elkaar krijgt.